Bascule meibergdreef
de Bascule Duivendrecht

Expertisecentrum Dwang, Angst en Tics

de Bascule

Het Expertisecentrum Dwang, Angst en Tics behandelt kinderen, jongeren en jongvolwassenen met ernstige angsten, dwanggedachten, dwanghandelingen, selectief mutisme (niet durven praten in bepaalde situaties), vocale en motorische tics en misofonie (last van geluiden).

Hoofd- en sublocatie

Meibergdreef 5
1105 AZ Amsterdam

Rijksstraatweg 145
1115 ZG Duivendrecht

Telefoon

Leeftijdscategorie
0-12 jaar
13-18 jaar
19-25 jaar
Beschrijving

Kinderen,  jongeren en jongvolwassenen met ernstige angsten, dwanggedachten, dwanghandelingen, selectief mutisme (niet durven praten in bepaalde situaties), vocale en motorische tics en misofonie (last van geluiden). De klachten zijn ernstig belemmerend en/of kinderen, jongeren en hun ouders zijn onvoldoende geholpen bij andere jeugd GGZ instellingen.

Contra-indicaties
  • Als andere (psychische) problematiek op de voorgrond staat (zoals verslaving, suïcidaliteit, gezinsproblematiek)
  • Gebrek aan motivatie.
  • IQ onder de 80-85.  
Hoe wordt bepaald of een patiënt in aanmerking komt?

De aanmeldingen hebben het karakter van een tertiaire verwijzing. Bovendien heeft behandeling elders onvoldoende effect gesorteerd. Daarbij is er sprake van voldoende motivatie bij Patiënt en ouders.
Ten aanzien van selectief mutisme geldt dat het een primaire verwijzing kan betreffen.

DSM V classificatie
  • OCD spectrum stoornissen
  • Angstoornissen (waaronder selectief mutisme)
  • Ticstoornissen/Gilles de la Tourette
  • Misofonie

Alle bovenstaande stoornissen worden behandeld, vaak ook met diverse comorbiditeit.

Waar bestaat de diagnostiek uit?

Intake/kennismaking, hulpvraagverheldering, klachtenanamnese, ontwikkelingsanamnese,  (online) vragenlijsten die afgenomen worden bij kind en ouder gericht op de specifieke problematiek,  psychiatrisch onderzoek, op indicatie psychodiagnostisch onderzoek (IQ, neuropsychologisch en persoonlijkheidsonderzoek), informatie van eerdere hulpverlening opvragen, contact met school.

Hoe onderscheidt dit zich van reguliere diagnostiek?

 

De verkregen informatie van ouder en kind wordt door gespecialiseerde behandelaren met grote expertise op deze gebieden beoordeeld.

Hoe intensief is deze voor de patient?

Er worden stoornis-specifieke vragenlijsten en gestructureerde interviews afgenomen bij kind en/of ouders, tijdens het diagnostiek traject.

De diagnostiek bij DAT bestaat over het algemeen uit 1 tot 4 gesprekken en wordt binnen een maand afgerond.
Gemiddeld genomen bestaat een diagnostiektraject uit: 2 gesprekken over 2 dagen verspreid (100 minuten exclusief rapportage door de therapeut), eenmaal vragenlijstafname (50 minuten of langer afhankelijk van ernst en comorbiditeit) en een adviesgesprek. Dit vragenlijstafname kan thuis plaatsvinden.

Welke instrumenten worden er gebruikt bij diagnostiek?

Bij de diagnostiek wordt zoveel mogelijk gebruik gemaakt van toonaangevende stoornisspecifieke vragenlijsten en (semi-)gestructureerde interviews. Dit wordt gedaan door basispsychologen, GZ-psychologen, klinisch psychologen, cognitief gedragstherapeuten en psyuchiaters met expertise op de specifieke stoornissen.

Behandeling
Ambulant
Deeltijdbehandeling
Klinisch (open)
Beschrijving

Specifiek voor jongeren met dwang en angststoornissen, en tics:

  • Dagbehandelingsgroep  (12-23 jaar)
  • Klinische behandelingsgroep (12-23 jaar)

Voor kinderen met dwang en angststoornissen, algemene groepen:

  • Dagbehandelingsgroep  
  • Klinische behandelingsgroep

Voor alle kinderen en jeugdigen met dwang, angst en tics:

  • Intensieve poliklinische behandelweken (8-23)
  • Poliklinische individuele wekelijkse sessies (0-23 jaar)  
Naam en beschrijving
Cognitieve gedragstherapie plus
Doelgroep

Kinderen en jongeren met een dwangstoornis.

Methodiek

Cognitieve gedragstherapie (CGT) is de behandeling van eerste keuze voor kinderen en jongeren met een dwangstoornis. Hoewel deze behandeling redelijk effectief is, is er veel ruimte voor (en noodzaak tot) verbetering. Om deze reden heeft De Bascule met een internationale groep van onderzoekers en clinici een vernieuwend behandelprotocol ontwikkeld. In dit nieuwe behandelprotocol wordt de CGT uitgebreid met een App. De App heeft als doel om de kinderen/jongeren te ondersteunen, te motiveren en te volgen gedurende de behandeling. Doordat de App op een smartphone toegankelijk is, kunnen kinderen en jongeren waar en wanneer ze willen, heel gemakkelijk hun registratie van dwangklachten bijhouden, hun oefeningen uitvoeren en bijhouden. Daarnaast vindt een deel van de therapiesessies plaats in de thuissituatie (via een webcam), zodat de therapeut ook thuis exposure oefeningen kan begeleiden (in plaats van alleen op de polikliniek).

Beoogde effecten

Met deze nieuwe behandelmethode kan De Bascule het exposure element van de behandeling intensiveren, de kinderen/jongeren tijdens de behandeling intensiever begeleiden/ondersteunen/volgen met als doel het behandeleffect te verbeteren en voortijdige uitval en partiële non-respons verminderen.

Hoe intensief is deze voor de patiënt?

De behandeling duurt ongeveer 14 weken waarbij in totaal 10 behandelafspraken op de polikliniek zullen plaatsvinden en 12 kortere webcamsessies thuis. Als de klachten na deze periode nog niet over zijn, kan de behandeling worden voortgezet.

Effectiviteitsonderzoek

Als eerste stap zal een pilot studie worden uitgevoerd naar de feasibility en acceptability van deze behandeling waarbij ook effectmaten worden meegenomen. Dit onderzoek is in 2018 gestart. Als dit voltooid is, is de intentie om een groter internationaal effectiviteitsonderzoek uit te voeren.

Naam en beschrijving
Intensieve oefenweek voor kinderen en jongeren met dwang en angst
Doelgroep

Deze behandelweek is bedoeld voor kinderen/jongeren met een dwangstoornis, die al een tijd in (poliklinische) behandeling zijn en waarbij de reguliere therapie niet intensief genoeg is. Ook kinderen/jongeren die nog aan het begin van de behandeling staan en waarbij een intensieve vorm van exposuretherapie is geïndiceerd en kinderen/jongeren die na de poli-, dag- of klinische behandeling teruggevallen zijn, kunnen deelnemen aan deze behandeling.

Methodiek

Het is een groepsbehandeling van 6 tot 8 kinderen/jongeren en (minimaal) 3 ervaren therapeuten. De behandeling duurt 5 dagen (maandag t/m vrijdag) gedurende 1 week. De dag wordt gezamenlijk gestart en beëindigd en ook de lunch is met zijn allen. Het programma bestaat voornamelijk uit exposure en response preventie die in groepjes wordt uitgevoerd onder leiding van een therapeut. In subgroepjes wordt voorbereid wie, wat en waar gaat oefenen met het bedwingen van de dwanghandeling(en) waarbij groepsgenoten elkaar helpen.  Bijvoorbeeld: iemand met smetvrees gaat iets aanraken en dan het handen wassen achterwege laten of verminderen. Om dat vol te houden helpt een andere jongeren hem/haar met afleidende spelletjes. Of de ene jongere oefent niet op de lijnen te lopen en de ander observeert hoe het gaat. De nadruk ligt dus vooral op het doen, het oefenen. Dat gebeurt niet  alleen in de therapie kamers, maar ook veel buiten de Bascule; de winkels in het AMC, het parkeerterrein, het station e.d. bieden diverse oefenmogelijkheden. Tijdens de groepsmomenten wordt er gesproken over hoe het gaat en worden plannen gemaakt voor het vervolg. Er wordt ook aandacht besteed aan obsessies, aan copingvaardigheden en aan het vervolg na deze behandeling. De nadruk ligt niet op het praten over de dwang, maar er juist mee aan de slag gaan. Ouders worden bij de behandeling betrokken en kunnen een of meerdere dagdelen meedoen. Ook de individuele therapeuten van de deelnemers kunnen een of meerdere dagdelen meelopen tijdens deze week.

Beoogde effecten

Het beoogde effect is dat deze intensieve behandeling kinderen/jongeren een boost geeft in de behandeling, dat stagnatie wordt doorbroken, terugval wordt gestopt, en er in een week een grote stap vooruit wordt gezet in het bedwingen van de dwang waarbij naast het intensieve exposure element in de behandeling ook het contact met groepsgenoten een belangrijke factor is.

Effectiviteitsonderzoek

De patiënten vullen op diverse momenten in de week vragenlijsten in. De dataverzameling hiervan loopt.

Uitstroomcriteria

Als de klachten voldoende verbeterd zijn en er geen zeer gespecialiseerde behandeling meer nodig is.

Waar worden patiënten naar door- of terugverwezen?

Indien patiënten geen TOPGGz gespecialiseerde hulp meer behoeven, maar nog wel vervolgbehandeling nodig hebben, worden zij verwezen naar een GGZ-instelling in de eigen regio.

Is er een terugval aanbod?

Voor kinderen/jeugdigen met angst of dwangstoornissen die terugvallen, is er het terugval-aanbod van de intensieve behandelweken of worden zij poliklinisch weer behandeld.

Met welk instrument wordt de uitstroom getoetst/vastgesteld?

In overleg met kind en ouders wordt de behandeling afgesloten. Er wordt dan nog een eindmeting verricht met stoornis specifieke psychologische, goed onderbouwde en gebruikelijk vragenlijsten en/of gestructureerde interviews.

Percentage waar patiënten na hoeveel tijd uitstromen

De uitstroompercentages over de afgelopen 2 jaar zijn circa : 55% voor dwang, 63% voor ticstoornissen en 72% voor angststoornissen.

Hoe wordt een second opinion aangevraagd?

Voor het aanvragen van een second opinion is er een formele verwijzing door de behandelende instelling nodig of er vindt een aanmelding bij de Bascule plaats. Hiervoor kan gebruik gemaakt worden van het beveiligde digitale aanmeldformulier op de website, telefonisch via 020-890 19 01 (op werkdagen van 8.30 tot 12.30 uur, op dinsdag en vrijdag ook tussen 15.00 en 17.00 uur) of e-mail: cai@debascule.com.

Na aanname van een second opinion ontvangt de patiënt een uitnodiging voor een gesprek. Mogelijk vinden er nog een of meerdere vervolggesprekken plaats. De gesprekken worden gevoerd door experts van het Expertisecentrum Dwang, Angst en Tics. Daarnaast wordt alle beschikbare informatie goed doorgenomen. Tenslotte wordt de uitslag (over diagnostiek en/of behandeladvies) middels een advies-gesprek aan de jongeren en hun ouders en middels een brief aan de verwijzer kenbaar gemaakt.

Naam
prof. dr.
E.M.W.J.
(Lisbeth)
Utens
Specialisatie

Klinisch psycholoog, VCGT therapeut, bijzonder hoogleraar dwang, angst en tics UvA, Voorzitter Pediatrische Psychologie -NL

Contactgegevens

(020) 890 10 00 - l.utens@debascule.com

Naam
dr.
C.
(Chaim)
Huyser
Specialisatie

Tics (m.n. Gilles de la Tourette), obsessieve-compulsieve stoornis

Contactgegevens

(020) 890 10 00 - c.huyser@debascule.com

Naam
dr.
L.H.
(Lidewij)
Wolters
Specialisatie

GZ-psycholoog, gepromoveerd op OCD, mede-auteur landelijk gebruikt OCD protocol (Bedwing je dwang), post-doc onderzoeker

Contactgegevens

(020) 890 10 00 - l.h.wolters@amc.uva.nl

Consultatie en adviesmogelijkheden voor verwijzers

Hulpverleners van buiten de Bascule (bijv. andere ggz-instellingen, huisartsen, jeugdartsen, wijkteam-medewerkers) kunnen bij de Bascule terecht voor overleg en advies over kinderen, jongeren of gezinnen die zij behandelen of begeleiden. Scholen kunnen terecht als zij vragen hebben over hoe zij in de klas kunnen omgaan met kinderen met psychische problemen.

Telefonisch spreekuur (020) 890 19 01: op woensdagen van 13:00 tot 14:00 uur.

Omdat de telefonisch spreekuurhouder voor een zeer breed spectrum van stoornissen het spreekuur doet, kan hij/zij doorverwijzen naar een Bascule-collega met specifieke expertise betreffende een bepaalde stoornis.

Beschrijving doelstelling zorgaanbod

Doelstelling van het Expertisecentrum Dwang, Angst en Tics is: het bieden van zeer gespecialiseerde hulp aan jongeren en kinderen met dwangklachten, angsten en tics, die vanwege hun klachten ernstig vastgelopen zijn in hun functioneren. Dit omvat voor deze specifieke stoornissen: stellen van de juiste diagnose, geven van een goed behandeladvies op maat, vermindering van de klachten, voorkomen van terugval, vergroten van de kwaliteit van leven en vaardigheden van kinderen/jeugdigen en ouders om met de klachten om te gaan. De behandeling wordt verricht door TOPGGZ-behandelaren met veel expertise op gebied van de betreffende stoornissen. Verder wordt beoogd zoveel mogelijk wetenschappelijk effectief bevonden behandelmethoden in te zetten (evidence based te werken).
Daarnaast is een doelstelling: in samenwerking met universiteiten wetenschappelijk onderzoek  te doen om nieuwe diagnostische  instrumenten en behandelingen te ontwikkelen en testen.

 

Bij welk % van de patiënten is dit doel bereikt?

Het bereiken van verbetering van kwaliteit van leven wordt bij 3/4 van de patiënten bereikt. Verbetering van symptomen bij 2/3 van de patiënten.

Hoe wordt dit gemeten?

Dwangstoornis:

  • Intakelijst (demografische gegevens, informatie over factoren die mogelijk een rol spelen bij de klachten, informatie over (dwang)pathologie in de familie.
  • Yale Brown Obsessive Compulsive Scale
  • Child Version (CY-BOCS) (symptom checklist en ernst-beoordeling). deze lijst wordt herhaaldelijk afgenomen
  • Eventueel vragenlijsten die onderdeel uitmaken van een researchproject.

Angststoornis:
Bij alle cliënten worden de volgende metingen gedaan, zowel aan het begin als aan het einde van de behandeling:

  • Anxiety Severity Interview Childeren and Adolescents (ASICA), een op deze afdeling ontwikkelde gestructureerd interview, naar analogie van de CY-BOCS, als ernstbeoordeling
  • RCADS
  • CDI
  • CBCL, YSR, TRF
  • Als meetinstrument voor herhaald meten wordt de verkorte vorm van de RCADS gebruikt

Selectief Mutisme:
Bij alle cliënten worden de volgende metingen gedaan, zowel aan het begin als aan het einde van de behandeling:

  • Anxiety Disorder Interview Schedule (ADIS)
  • Selectief mutisme vragenlijst
  • CBCL, TRF

Ticstoornis:
Bij alle cliënten worden de volgende metingen gedaan, zowel aan het begin als aan het einde van de behandeling:

  • Yale Global Tic Severity Scale (YGTSS) (Inventarisatie Soorten Tics en ernst)
  • Tourette Syndrome Diagnostic Confidence Index -
  • CBCL, YSR, TRF
  • Voor herhaald meten wordt de ernst schaal van de YGTSS gebruikt.  

Eind ROM meting CBCL en HonoscA

Beschrijving klinische effecten van het zorgaanbod

Een behandeling heeft een belangrijk klinisch effect als:
1) de kwaliteit van leven  verbetert en 2) de klachten significant afnemen.
Het behandelklimaat  van de BASCULE kenmerkt zich doordat de behandelaren zich blijvend, met veel vasthoudendheid inzetten met de behandeling voor ernstig vastgelopen cliënten.

Met welk instrument worden de effecten gemeten

Dwangstoornis:

  • Intakelijst (demografische gegevens, informatie over factoren die mogelijk een rol spelen bij de klachten, informatie over (dwang)pathologie bij de ouders.
  • Yale Brown Obsessive Compulsive Scale
  • Child Version (CY-BOCS), symptom checklist en ernst-beoordeling 
  • Eventueel vragenlijsten die onderdeel uitmaken van een researchproject.

Angststoornis:
Bij alle cliënten worden de volgende metingen gedaan, zowel aan het begin als aan het einde van de behandeling:

  • Anxiety Severity Interview Childeren and Adolescents (ASICA), een op deze afdeling ontwikkelde gestructureerd interview, naar analogie van de CY-BOCS, als ernstbeoordeling
  • RCADS
  • CDI
  • CBCL, YSR, TRF
  • Als meetinstrument voor herhaald meten wordt de verkorte vorm van de RCADS gebruikt

Selectief Mutisme:
Bij alle cliënten worden de volgende metingen gedaan, zowel aan het begin als aan het einde van de behandeling:

  • Anxiety Disorder Interview Schedule (ADIS)
  • Selectief mutisme vragenlijst
  • CBCL, TRF

Ticstoornis:
Bij alle cliënten worden de volgende metingen gedaan, zowel aan het begin als aan het einde van de behandeling:

  • Yale Global Tic Severity Scale (YGTSS) (Inventarisatie Soorten Tics en ernst)
  • Tourette Syndrome Diagnostic Confidence Index -
  • CBCL, YSR, TRF
  • Voor herhaald meten wordt de ernst schaal van de YGTSS gebruikt.  

Eind ROM meting CBCL en HonoscA

Met welke frequentie

De stoornis specifieke vragenlijsten en semi-gestructureerde interviews worden afgenomen bij kind en/of ouders, tijdens het diagnostiek traject, bij halfjaarlijkse/tussentijdse evaluaties en bij afronding van de behandeling (effectmeting).

Resultaten in percentages of aantallen

Uit een steekproef over een jaar genomen, vonden we dat na de eerste evaluatie, na 6 maanden behandeling succesvol was afgesloten bij:

  • 42% van de patiënten met een angststoornis
  • 12% van de patiënten met een dwangstoornis
  • 14% van de patiënten met selectief mutisme 
  • 20% van de patiënten met tic stoornissen

Bij alle overige patiënten werd de behandeling voortgezet.
De behandeling wordt pas afgesloten als de cliënt een klinisch significante afname van de klachten heeft laten zien; veel behandelingen duren langer dan een jaar.

Beschrijving resultaten zorgaanbod op kwaliteit van leven

Na de behandeling bij kinderen en jongeren zijn de klachten (angst, dwang, tics) dusdanig afgenomen dat het algemene functioneren en de kwaliteit van leven significant verbeterd zijn. Weer mee kunnen doen in de maatschappij zoals op school,  met hobby's, met leeftijdsgenoten en in het gezin staat voorop.

Met welk instrument gemeten

Dwangstoornis:
Naast de specifieke meetinstrumenten worden de volgende meetinstrumenten gebruikt om zicht te krijgen op het algemeen functioneren:

  • CBCL, YSR, TRF vragenlijsten voor algemene psychopathologie van kind voor resp. ouders, kinderen van 11-18 jaar en leerkrachten
  • CGAS

Angststoornis:
Bij alle cliënten worden de volgende metingen gedaan, zowel aan het begin als aan het einde van de behandeling:

  • Anxiety Severity Interview Childeren and Adolescents (ASICA), een op deze afdeling ontwikkelde gestructureerd interview, naar analogie van de CY-BOCS, als ernstbeoordeling
  • RCADS
  • CDI
  • CBCL, YSR, TRF
  • Als meetinstrument voor herhaald meten wordt de verkorte vorm van de RCADS gebruikt

Selectief Mutisme:
Bij alle cliënten worden de volgende metingen gedaan, zowel aan het begin als aan het einde van de behandeling:

  • Anxiety Disorder Interview Schedule (ADIS)
  • Selectief mutisme vragenlijst
  • CBCL, TRF

Ticstoornis:
Bij alle cliënten worden de volgende metingen gedaan, zowel aan het begin als aan het einde van de behandeling:

  • Yale Global Tic Severity Scale (YGTSS) (Inventarisatie Soorten Tics en ernst)
  • Tourette Syndrome Diagnostic Confidence Index -
  • CBCL, YSR, TRF
  • Voor herhaald meten wordt de ernst schaal van de YGTSS gebruikt.  

Eind ROM meting CBCL en HonoscA

Met welke frequentie

Afhankelijk van het instrument: In ieder geval voormeting, evaluatie 6 maandelijks en nameting.

Relatie met de klinische effecten

De relatie is dat de symptomen significant zijn afgenomen.

Beschrijving overige resultaten

In de behandeling werkt het Expertisecentrum Angst, Dwang en Tics  toe naar verbetering op de volgend gebieden:

  • kunnen functioneren op gebied van school, opleiding en/of werk 
  • kunnen functioneren op sociaal gebied
  • kunnen functioneren in het gezin waardoor het gezin niet/minder wordt belemmerd door de klachten
  • kunnen functioneren op het gebied van hobby's, vrije tijd
Hoe is dit gemeten/vastgesteld

Deze secundaire doelstellingen komen in de behandeling ter sprake.

Hoe wordt de zorg door de patiënt en/of naaste ervaren?

Recent is in samenspraak met cliënten- en jongerenraad een nieuw clientwaarderingsinstrument ingevoerd.

Op initiatief van en samen met de CCR, Jongerenraad en Kinderraad heeft het Expertisecentrum Dwang, Angst en Tics nieuwe vragenlijsten ontwikkeld om de cliëntwaardering te meten. Deze lijsten zijn gebaseerd op de Q4C (Quality for Children) standaard en komen in de plaats van de GGZ thermometer. De GGZ thermometer werd onvoldoende ingevuld, waardoor er onvoldoende informatie was om de dienstverlening aan en samenwerking met cliënten te verbeteren.   Dit wordt nu met de nieuwe lijsten verbeterd.

 

Rapportcijfer conform CQ index

De score op de GGZ thermometer lag gemiddeld tussen de 7-8.

Naam
prof. dr.
E.M.W.J.
(Lisbeth)
Utens
Specialisatie

Alle angststoornissen

Contactgegevens
Naam
prof. dr.
R.L.
(Ramon)
Lindauer
Naam
dr.
C.
(Chaim)
Huijser
Specialisatie

Tics, obsessieve-compuslieve stoornis

Contactgegevens
Naam
dr.
L.H.
(Lidewij)
Wolters
Specialisatie

Obsessieve-compulsieve stoornis

Beschrijving onderzoek

Promotie onderzoek naar kwetsbare en gezonde zelfwaardering bij kinderpsychiatrische kinderen en gezonde controle kinderen.

Verwachte einddatum
12-10-2017
Naam hoofdonderzoeker
dr. M. (Max) Guldner
Beschrijving onderzoek

Validering van een screeningsvragenlijst specifiek voor selectief mutisme en toetsen van een CGT-protocol voor selectief mutisme, dat op school toepasbaar is. Auteurs protocol: M. Guldner en E. Wippo, de Bascule

Verwachte einddatum
01-07-2021
Naam hoofdonderzoeker
C. Rodriguez
Auteur(s)
Abdulkadir Mohamed, Londono Douglas, Gordon Derek, Fernandez Thomas V., Brown Lawrence W., Cheon Keun Ah, Coffey Barbara J., Elzerman Lonneke, Fremer Carolin, Fründt Odette, Garcia Delgar Blanca, Gilbert Donald L., Grice Dorothy E., Hedderly Tammy, Heyman
Tijdschrift
European archives of psychiatry and clinical neuroscience
Auteur(s)
Wolters Lidewij H., op de Beek Vivian, Weidle Bernhard, Skokauskas Norbert
Tijdschrift
BMC PSYCHIATRY 17(1), 2017, p.226 .
Datum
2017
Auteur(s)
Lijster JM1, Dierckx B1, Utens EM1, Verhulst FC1, Zieldorff C1, Dieleman GC1, Legerstee JS1.
Tijdschrift
Can J Psychiatry. 2017 Apr;62(4):237-246
Datum
2017
Beschrijving
  1. Landelijke Intervisiegroep voor externe behandelaars die selectief mutisme behandelen met het Bascule protocol.
  2. Ik ben niet bang meer! Cognitieve gedragstherapie bij kinderen en adolescenten. Inaugurele rede (oratie),  uitgesproken bij de aanvaarding van het ambt van Bijzonder hoogleraar cognitieve gedragstherapie bij kinderen en adolescenten, vanwege de Mary Cover Jones Stichting, Universiteit van Amsterdam, 1-12-2017, prof.dr. E. M.W.J. Utens
  3. Nieuwe wegen in de behandeling van angst en dwang bij kinderen en jongeren. De intensieve week: 5 dagen therapie van 10 tot 4 voor non-responders.  C. de Wit en L. Tielen. VGCt congres 8-10 november 2016

 

Titel presentatie
EmailTwitterLinkedIn

Ervaring van patiënten/naasten

Ouder: De drempel was hoog, maar het was ons laatste redmiddel

Onze 15 jarige dochter Fanny had last van ernstige dwang. Zij moest van zichzelf alles goed doen. Dit uitte zich in het constant opruimen van spullen, een erg lang ochtend- en avondritueel en heel veel tijd besteden aan haar huiswerk. Op een bepaald moment lukte het niet meer om op tijd op school te zijn en op tijd in bed te liggen. Het gezin moest stil zijn en wij als ouders moesten wachten tot ze op bed lag. Dat duurde vaak tot diep in de nacht. Uiteindelijk ging ze moeilijke situaties vermijden, waardoor ze totaal blokkeerde. Fanny is een aantal maanden onder poliklinische behandeling geweest, maar dit hielp niet voldoende. De situatie was onhoudbaar. Gelukkig kon ze terecht bij de klinische behandeling van de Bascule. De drempel om hiertoe te besluiten was hoog, zowel voor haar als voor ons, maar het was ons laatste redmiddel. Vanaf de dag dat we haar wegbrachten voor de start van de behandeling voelden we allemaal dat het goed zat. De sfeer in de groep was heel goed. Het was net een jeugdsoos. Ze werd direct in de groep opgenomen. Een goede basis om te werken aan herstel. Niet alleen de jongeren, maar ook de sociotherapeuten waren erg lief. Tijdens de behandeling werd door de vaste structuur direct het dag- en nachtritme weer hersteld. Verder was er intensieve begeleiding en therapie. In het weekend kwam Fanny naar huis. Het weekend werd met haar en ons uitgebreid voorbesproken aan de hand van een weekendplan en bij terugkomst weer nabesproken. Dit was belangrijk, omdat bij ons de problemen zich voornamelijk thuis afspeelden. Daardoor werden wij als ouders ook begeleid en betrokken bij de behandeling. Het viel ons op hoe flexibel, individueel en volhardend de behandeling was. Het begin was moeilijk, maar halverwege de behandeling zette de verbetering in en daarna ging het heel snel beter. Fanny is nu weer thuis en kan alles weer doen wat ze wil. Ze zal nog moeten blijven vechten tegen de dwang, maar ze heeft de tools gekregen, ze weet wat ze kan bereiken en we hebben alle vertrouwen in haar toekomst.

Laurens(18 jaar) kwam vanwege zijn ernstige dwanghandelingen en tics in behandeling

Hij is nu bijna klaar met de behandeling en heeft de dingen die hij geleerd en bereikt heeft op een rijtje gezet. Het is een hele praktische lijst geworden waar hij misschien anderen ook mee kan helpen:
Dat ik bij duizeligheid mezelf prima staande kan houden, dat ik niet in paniek hoef te raken en dat het vaak vanzelf weer overgaat. Dat ik zelf helpende gedachten kan bedenken en die kan toepassen bij vervelende situaties. Dat ik niet klakkeloos al mijn huiswerk hoef te maken, maar alleen wat echt belangrijk is. Dat ik niet te lang aan mijn huiswerk moet blijven zitten. Dat ik actief leuke dingen moet blijven verzinnen om me vrolijk te voelen. Dat dingen waarvan ik denk dat ze vies zijn, vaak enorm meevallen.

Back to top