GGNet Scelta

Scelta Apeldoorn

GGNet

Scelta Apeldoorn is gespecialiseerd in diagnostiek en behandeling van volwassenen met één of meer persoonlijkheidsstoornissen, die al meerdere behandelingen hebben gehad in de basis en specialistische GGz en waarbij de persoonlijkheidsstoornis nog steeds aanwezig is.

Hoofd- en sublocatie

Deventerstraat 459
7301 BD Apeldoorn

Telefoon

Leeftijdscategorie
19-25 jaar
26-64 jaar
Beschrijving

Patiënten met ernstige persoonlijkheidsstoornissen, met name de borderline, ontwijkende en afhankelijke persoonlijkheidsstoornis waarbij

  • ofwel eerdere behandeling onvoldoende resultaat heeft opgeleverd
  • ofwel de behandelaar en/of  instelling niet verder in de behandeling durven gaan uit angst voor het ontstaan van crisissituaties
  • ofwel het behandelsysteem of sociale systeem niet adequaat functioneren.
Contra-indicaties

Scelta hanteert een aantal contra-indicaties:

  • Jonger dan 18 of ouder dan 65
  • een psychotische stoornis
  • een bipolaire stoornis
  • dissociatieve identiteitsstoornis
  • antisociale persoonlijkheidsstoornis
  • gebruik van middelen waarbij klinische opname vereist is
  • eetstoornis waarbij klinische opname vereist is
  • IQ-schatting onder 80 (opleidingsniveau)
  • Onvoldoende beheersing Nederlandse taal
  • Gedwongen kader
  • nog geen behandeling in SGGZ gehad
Hoe wordt bepaald of een patiënt in aanmerking komt?

Scelta Apeldoorn hanteert vier inclusiecriteria voor hoogspecialistische behandeling. Patiënten moeten aan alle vier criteria voldoen:

  • persoonlijkheidsstoornis
  • langdurige problemen in sociaal en maatschappelijk functioneren
  • ernstige problematiek
  • eerdere behandeling in de basis ggz of gespecialiseerde ggz.
DSM V classificatie

Persoonlijkheidsstoornissen, met name cluster B en cluster C, meer specifiek de borderline, ontwijkende en afhankelijke persoonlijkheidsstoornis.

Waar bestaat de diagnostiek uit?

De diagnostiek bij Scelta Apeldoorn bestaat uit een (intake) gesprek met een psychiater of psycholoog. Aanvullend, meestal op dezelfde dag, vindt er een interview plaats om te bekijken welke persoonlijkheidsproblemen aanwezig zijn. Voorafgaand aan de uitnodiging voor het (intake) gesprek wordt men gevraagd om een levensverhaal te schrijven en online vragenlijsten in te vullen om een indruk te krijgen van de achtergrond en het verloop van de psychische klachten.

Hoe onderscheidt dit zich van reguliere diagnostiek?

Deze procedure onderscheidt zich van de reguliere diagnostiek doordat een belangrijk gedeelte van de diagnostiek al voorafgaand en online aan het intakegesprek plaatsvindt, waardoor de tijdsinvestering op de locatie in Apeldoorn minder is.

Hoe intensief is deze voor de patient?

Het intakegesprek en het aanvullende interview duren 2 -3 uur, en vinden meestal op een dagdeel plaats. De online vragenlijsten en het levensverhaal nemen daarnaast gemiddeld ook een dagdeel in beslag.

Welke instrumenten worden er gebruikt bij diagnostiek?

Er wordt een gestructureerd interview afgenomen (BPDSI-IV) en online vragenlijsten (Telescreen 5.0).

Behandeling
Ambulant
Deeltijdbehandeling
Klinisch (open)
Beschrijving

Binnen de zorgketen voor persoonlijkheidsstoornissen is Scelta een expertise centrum voor patiënten waarbij eerdere behandeling onvoldoende resultaat heeft opgeleverd, of waarbij de huidige behandelaar en/of instelling niet verder met de behandeling durven gaan uit angst voor het ontstaan van crisissituaties. De volgende behandelvormen worden aangeboden:

  • Kortdurende Behandel- en Trainingsadvies (KBTA) is een speciaal ontwikkeld voor volwassenen met persoonlijkheidsproblematiek die onvoldoende baat hebben gehad bij eerdere diagnostiek en hulpverlening in de basis- en/of specialistische GGZ, en waarbij niet duidelijk is welke begeleiding- en behandelvormen het beste aansluiten bij de patiënt (14 weken 1 dag per week). Er vindt psychiatrisch en psychologisch onderzoek plaats, behandel- of procesdiagnostiek en een programma met verschillende therapievormen en aandacht voor het systeem van de patiënt.  
  • 3-daagse compassie gerichte groepstherapie voor volwassenen met borderline persoonlijkheidsproblematiek en volwassenen met ontwijkende en afhankelijke persoonlijkheidsproblematiek (9 maanden, 3 dagen per week) waarbij ambulante hulpverlening onvoldoende is gebleken om een blijvende verandering te bewerkstelligen  
  • klinische Dialectische Gedragstherapie voor volwassenen met borderline persoonlijkheidsproblematiek (9 maanden; 4 dagen per week), bestaande uit individuele coaching, een vaardigheidstraining die uit vier modules bestaat, coaching tussen de individuele sessies door en een therapeutenconsultatieteam.
  • klinische groepsgewijze schematherapie voor volwassenen met borderline persoonlijkheidsproblematiek en ontwijkende vermijdende persoonlijkheidsproblematiek (9 maanden; 4 dagen per week) gericht op het vergroten van inzicht in zijn of haar problematiek, gedragsverandering, onder meer op het gebied van emotieregulatie en identiteitsontwikkeling, en aan een verbetering van het sociaal en maatschappelijk functioneren.
Naam en beschrijving
Levensverhalen
Doelgroep

Volwassenen met borderline persoonlijkheidsproblematiek en ontwijkende afhankelijke persoonlijkheidsproblematiek.

Methodiek

Levensverhalen spelen al lange tijd een belangrijke rol in de behandeling bij Scelta. Levensverhalen zijn gebaseerd op herinneringen, op de persoonlijke betekenis van die herinneringen en op visies op onze rol in belangrijke gebeurtenissen. De manier waarop men een eigen levensverhaal omschrijft vormt de kern van een persoonlijkheid. Onze ervaring is dat bij mensen met persoonlijkheidsproblematiek de levensverhalen naast positieve ervaringen ook een veelheid van problemen kennen. Na een behandeling voor persoonlijkheidsproblematiek zien we dat het levensverhaal verandert: er is sprake van minder negatieve emoties, men voelt zichzelf krachtiger en weet beter hoe ze verder kunnen in hun leven. De interventie helpt ook om betekenis te geven aan hetgeen iemand heeft meegemaakt in het verleden. In deze levensverhalen interventie helpen we mensen een stap verder, door actief het verhaal voor het eigen leven te herschrijven, niet per definitie een leven zonder problemen of persoonlijkheidsstoornissen, maar wel een toekomstgericht leven dat gebaseerd is op eigen regie en verbondenheid met andere mensen.

Beoogde effecten

Een herschreven levensverhaal. Verbetering van persoonlijk- en maatschappelijk herstel.

Hoe intensief is deze voor de patiënt?

De interventie bestaat uit 12 wekelijkse sessies van 90 minuten in een aangesloten periode met enkele huiswerkopdrachten.

Effectiviteitsonderzoek
  • Ontwikkeling van een checklist voor het scoren van levensverhalen
  • Onderzoek naar variatie in levensverhalen bij mensen met een PS
  • Vergelijking van levensverhalen voor- en na de behandeling
  • Ontwikkeling en toetsing van een levensverhaal -interventie gericht op sociaal en maatschappelijk herstel (ZonMW subsidie)
  • N=1 studie van een verhaallijn-analyse
Naam en beschrijving
Sense-IT
Doelgroep

Volwassenen met borderline persoonlijkheidsproblematiek die deelnemen aan de klinische dialectische gedragstherapie.

Methodiek

Emotieregulatie is het adequaat omgaan met emoties en het kunnen uiten van emoties. Bij mensen met een borderline persoonlijkheidsstoornis is er vaak sprake van een verstoorde emotieregulatie. Dit betekent dat zij sterke emotionele reacties kunnen hebben op bepaalde gebeurtenissen waarbij sprake kan zijn van impulsieve- of zelfbeschadigende gedragingen. Vaak komt dit doordat men moeite heeft om de eigen emoties te herkennen voordat het te laat is. Met behulp van een smartwatch proberen we deze patiënten meer inzicht te geven in hun emotionele beleving en wanneer die oploopt.   

Beoogde effecten

Een verbetering van het herkennen van emoties en een vermindering van verstoorde emotieregulatie.

Hoe intensief is deze voor de patiënt?

De smartwatch wordt tijdens de reguliere behandeling gedragen door diegene die mee willen doen aan het onderzoek. Extra investering is het beantwoorden van vragen van de onderzoekers naar de ervaringen met de smartwatch. 

Effectiviteitsonderzoek
  • Feasibility studie naar ‘Sense-IT’ bij mensen met Borderline PS tijdens klinische DGT
  • Pilot studie met Sense-IT en therapie portaal op klinische uitkomsten bij mensen met BPS tijdens klinische DGT
Uitstroomcriteria

De behandeling bij Scelta stopt als

  • de behandeldoelen - zoals vastgesteld in de behandelovereenkomst - zijn behaald. Dit wordt bepaald door het team tijdens de behandelteambespreking
  • wanneer de patiënt na behandeling nog wel een persoonlijkheidsstoornis heeft maar deze niet meer op de voorgrond staat 
  • wanneer behandelaars samen met de patiënt tot de conclusie komen dat de problematiek tijdens de behandeling toeneemt of dat de behandeling geen effect heeft.
Waar worden patiënten naar door- of terugverwezen?

Naar de specialistische ggz of basis ggz.

Is er een terugval aanbod?

Met elke patiënt wordt tijdens de behandeling aandacht besteed aan wat de patiënt en eventueel diens omgeving kan doen om terugval te voorkomen. In november start een ambulant groepsaanbod om patiënten te ondersteunen bij de overgang van (deeltijd)klinische behandeling en hun leven in de eigen omgeving.

Met welk instrument wordt de uitstroom getoetst/vastgesteld?

Dit wordt getoetst met een door Scelta ontwikkelde checklist persoonlijkheidsproblematiek met vragen over gedragsverandering, sociaal functioneren en maatschappelijk functioneren.

Percentage waar patiënten na hoeveel tijd uitstromen

In 2016-2017 is 96% van de patiënten uitgestroomd naar de sGGZ, de andere 4% is uitgestroomd naar de basis GGz.

Hoe wordt een second opinion aangevraagd?

Bij Scelta Apeldoorn kan een second opinion worden aangevraagd door ggz‐professionals uit de specialistische GGz. Hierbij zijn de boegbeelden van de afdeling, mw. L. van den Bosch en mw. S. Haeyen betrokken.

Naam
dr.
L.W.
(Wies)
van den Bosch
Specialisatie

DGT, automutilatie, suïcidaal gedrag en comorbiditeit

 

Contactgegevens

.

Naam
dr.
S.
(Suzanne)
Haeyen
Specialisatie

beeldend therapeut

Contactgegevens

.

Consultatie en adviesmogelijkheden voor verwijzers

Scelta Apeldoorn biedt dagelijks voor behandelaren uit de specialistische GGZ de mogelijkheid tot telefonisch contact, de zogenoemde bureaudienst. Deze dienst wordt afwisselend ingevuld door een psychiater, klinisch psycholoog of psychotherapeut.

Beschrijving doelstelling zorgaanbod

De belangrijkste doelen zijn, naast het verminderen van de persoonlijkheidsproblematiek, het herstel van sociaal en maatschappelijk functioneren en het vergroten van het welbevinden.

Bij welk % van de patiënten is dit doel bereikt?

Uit eerder onderzoek blijkt dat ongeveer 37% significant klinisch verbeterd, m.a.w. een dusdanige score heeft op de algemene psychische klachten vragenlijst die gemiddeld vergelijkbaar is met scores van mensen zonder psychische klachten. In lopend onderzoek wordt nu in kaart gebracht hoe dat zich verhoudt op het gebied van persoonlijkheidsproblematiek, welbevinden, en kwaliteit van leven. Niet alleen aan het einde van de behandeling maar ook zes tot 12 maanden later.

Hoe wordt dit gemeten?

Met vragenlijsten en interviews (zie klinische effecten behandelaanbod).

Beschrijving klinische effecten van het zorgaanbod

Eerder onderzoek laat zien dat er aan het einde van de behandeling sprake is van een positieve verandering op psychische klachten en verschillende andere uitkomsten zoals coping en hechtingsstijlen.

 

Met welk instrument worden de effecten gemeten

BPDSI-IV (Borderline Personality Disorder Severity Index-IV),  ADP-IV (Assessment of DSM-IV personality disorders questionnaire), MHC-SF (Mental Health Continuum—Short Form), ECR-RS (The Relationship Structures questionnaire), WAI-S (Working Alliance Inventory-Short Form), FCSCR (The Forms of Self-Criticizing/Attacking & Self-Reassuring Scale), SCS-SF (Self-Compassion Scale - Short Form).

Met welke frequentie

Bij de start van de behandeling en vervolgens na 3, 6, en 9 maanden (einde behandeling) en na 6 en 12 maanden na het beëindigen van de behandeling (follow-up).

Resultaten in percentages of aantallen

Aan het einde van de behandeling is er sprake van een matig tot groot effect (effect size 0.40 – 1.90) op algemene psychische klachten en andere uitkomstmaten zoals maladaptieve schema’s, copingstijlen en hechtingstijlen. In lopend onderzoek wordt nu in kaart gebracht hoe dat zich verhoudt op het gebied van persoonlijkheidsproblematiek, welbevinden, en kwaliteit van leven. Niet alleen aan het einde van de behandeling maar ook zes tot 12 maanden later.

Beschrijving resultaten zorgaanbod op kwaliteit van leven

Patiënten ervaren na behandeling bij Scelta een betere kwaliteit van leven. Er is sprake van matige tot grote effecten (Cohen’s d = 0,66 – 1,88) waarbij het volgende geldt: Cohens d: <0,2=geen behandeleffect, >0,2=klein behandeleffect, >0,5=middelmatig behandeleffect, >0,8=groot behandeleffect, >1.3=zeer groot behandeleffect.

 

Met welk instrument gemeten

SF-36 (Quality of Life Short Form-36)

Met welke frequentie

Bij de start van de behandeling en vervolgens na 3, 6, en 9 maanden (einde behandeling) en na 6 en 12 maanden na het beëindigen van de behandeling (follow-up).

Relatie met de klinische effecten

Er wordt een samenhang verondersteld tussen vermindering van de klachten en een verbetering van de kwaliteit van leven. Wij zijn op dit moment bezig met een meta-analyse om dit in kaart te brengen zodat we duidelijker de relatie met de klinische effecten kunnen beschrijven.

Hoe wordt de zorg door de patiënt en/of naaste ervaren?

Bij Scelta Apeldoorn wordt op verschillende momenten aan de patiënten en/of naasten gevraagd hoe zij de zorg ervaren en welke verbeteringen zij nog zien. Daarnaast wordt aan het einde van de behandeling de tevredenheid gemeten aan de hand van de CQ-Index.

Rapportcijfer conform CQ index

Scelta Apeldoorn scoort 7.6 op de CQ-Index (Consumer Quality Index, schaal van 0 tot 10).

Naam
prof. dr.
E.
(Ernst)
Bohlmeijer
Specialisatie

Positieve psychologie en technologie waaronder het onderzoek naar compassiegerichte therapie bij mensen met een persoonlijkheidsstoornis, de rol van levensverhalen in de klinische behandeling van persoonlijkheidsstoornissen, de inzet van technologie ter verbetering van het vermogen tot emotieregulatie bij borderline persoonlijkheidsstoornis en online diagnostiek van persoonlijkheidsstoornissen.

Contactgegevens

.

Naam
dr.
F.
(Farid)
Chakhssi
Specialisatie

.

Contactgegevens

f.chakhssi@ggnet.nl - 088 – 933 2670

 

Naam
dr.
L.W.
(Wies)
van den Bosch
Specialisatie

Klinisch psycholoog

Contactgegevens

.

Naam
dr.
S.
(Suzanne)
Haeyen
Specialisatie

Beeldend therapeut

Contactgegevens

.

Beschrijving onderzoek

Onderzoek met de titel “Sense-IT” richt zich op de inzet van fysiologische metingen en feedback via draagbare techniek binnen de klinische dialectische gedragstherapie ter verbetering van het vermogen tot emotieregulatie bij borderline persoonlijkheidsstoornissen.

Verwachte einddatum
2019
Naam hoofdonderzoeker
Drs. Y.P.M.J. Derks, GZ-Psycholoog, Scelta Apeldoorn
Beschrijving onderzoek

Onderzoek met de titel “Levensverhalen bij cliënten met persoonlijkheidsstoornissen” richt zich op de therapeutische werking van het herschrijven van het eigen levensverhaal op het psychologisch functioneren en sociaal en maatschappelijk herstel.

Verwachte einddatum
2020
Naam hoofdonderzoeker
Drs. S.M. Pol, Klinisch Psycholoog/Psychotherapeut/P-opleider, Scelta Apeldoorn
Auteur(s)
Haeyen, S., Van Hooren, S., Van der veld, W., & Hutschemaekers, G.
Tijdschrift
Personality and mental health
Datum
2017
Auteur(s)
Sinnaeve, R., Bosch, L.M.C. van den, & Steenbergen‐Weijenburg, K.M.
Tijdschrift
Personality and mental health
Datum
2015
Beschrijving

Medewerkers van Scelta dragen actief hun kennis over door workshops en presentaties te geven, te publiceren en trainingen en onderwijs geven.

 

 

 

Titel presentatie
Changing Narratives: A study on life-stories with patients with personality disorders
Naam professional
Pol, S.M., Schug, F., Chakhssi, F, Bohlmeijer, E. T., & Westerhof G.J
Datum
03-07-2018
Naam en plaats congres
The 8nd World Congress of Narrative Matters, Enschede
EmailTwitterLinkedIn

Ervaring van patiënten/naasten

Afscheid en dan?…

Vooraf aan mijn driedaagse deeltijdbehandeling bij Scelta, las ik hier de ervaringsverhalen. Het gaf mij een goed beeld van de behandeling, maar één vraag werd nooit beantwoord, hoe is het deze mensen vergaan na de behandeling? Daarom schrijf ik, nu ruim twee jaar na mijn afscheid van de driedaagse deeltijdbehandeling, mijn verhaal, vooral over de periode na mijn behandeling. Toen ik afscheid nam van de driedaagse deeltijdbehandeling, kon ik terugkijken op een zeer succesvolle behandeling. Het was zwaar, soms zelfs bijna te zwaar, maar het is absoluut de moeite waard geweest. Ik heb me voor 100% ingezet en daar heb ik heel veel voor teruggekregen.

Na mijn driedaagse deeltijdbehandeling heb ik gedurende zes maanden de tweedaagse deeltijdbehandeling bij Scelta gevolgd. Voor mij de perfecte opvolger, want ik had weliswaar ‘mijn eigen handleiding’ ontdekt en wist deze ook toe te passen, maar het was zeker nog geen automatisme dit ook steeds te doen. Doordat ik er door het team en de groep steeds opnieuw op gewezen werd, is het uiteindelijk wel een automatisme geworden.             Na mijn afscheid bij de tweedaagse deeltijdbehandeling, leefde ik weer fulltime in ‘de buitenwereld’, met enkel een ondersteunend contact, die ik eens in de veertien dagen zag. Lang had ik tijdens mijn behandeling het opnieuw gaan deelnemen aan ‘de buitenwereld’ vermeden en steeds maar weer voor me uit geschoven, maar nu moest ik wel. Dat was best een grote overgang. Ook was ik er zo aan gewend geraakt, om situaties te bespreken en te oefenen in de veilige omgeving, die Scelta voor mij was geworden. Dat was ook het moment dat ik pas echt besefte, hoe belangrijk het is geweest, om tijdens mijn behandeling aan mijn sociale netwerk te werken. Nu heb ik mijn naasten en hele dierbare vrienden, waarmee ik de dingen kan bespreken. Tijdens mijn behandeling heb ik stap voor stap geleerd, om met mildheid met mezelf om te gaan. Dit probeer ik vast te houden, echter is er een ding waarin ik juist heel streng voor mezelf ben geworden en dat is vasthouden aan hetgeen wat voor mij werkt. Zo neem ik bijvoorbeeld viermaal per dag kort de tijd, om even bij mezelf stil te staan en mezelf af te vragen hoe ik me voel en wat er in me omgaat. De ene keer kan ik gewoon weer verder en de andere keer moet ik ergens een moment inplannen om aandacht te geven aan deze gevoelens. Op deze manier heb ik veel meer grip op mijn emoties en loop ik veel minder vast in mijn leven. Sommigen zullen nu wellicht denken, leuk allemaal, maar ik voel geen emoties opkomen, totdat de bom barst of ik voel helemaal niets meer. Maar dat is een heel proces geweest, waaraan ik tijdens de driedaagse deeltijdbehandeling heb gewerkt.

Vandaag de dag kan ik zeggen dat mijn ontwikkeling na mijn afscheid absoluut is doorgegaan. Het grootste voorbeeld hierin is wel mijn zelfbeeld. Toen ik bij Scelta aan mijn behandeling begon, had ik een zeer negatief zelfbeeld. Ik had een hekel aan mezelf en vond mezelf niets waard. Zowel het team, als de groep hebben mij hierin proberen te corrigeren, maar mijn overtuigingen waren sterk. Toen ik afscheid nam was mijn zelfbeeld nog steeds negatief, al waren er wel barstjes in mijn overtuigingen ontstaan, want als al die mensen die ik zoveel vertrouw, zeggen dat het anders is, dan zit er misschien toch wel ergens een kern van waarheid in. Door het opdoen van positieve ervaringen en positieve feedback uit mijn omgeving, is dit proces doorgegaan en sinds een half jaar heb ik het punt bereikt, dat mijn zelfbeeld 180 graden is omgedraaid. Ik ben mezelf gaan waarderen, ik mag net zo gelukkig zijn als ieder ander, ik ben het mezelf waard gaan vinden dat er ook om mij gegeven wordt en ik ben zelfs van mezelf gaan houden. Mijn zelfvertrouwen is hierdoor natuurlijk ook enorm gegroeid, waardoor ik nu voor mezelf durf op te komen en niet steeds opnieuw beschadigd raak, doordat mijn grenzen overschreden worden. Dit is een stukje van mijn krachtige kant, maar ik ken ook een hele kwetsbare kant en die zal er altijd blijven en ik zal daar altijd rekening mee moeten blijven houden. Dit is een acceptatieproces geweest, wat ook nog lang na mijn afscheid, is doorgegaan.

Ben ik ooit teruggevallen? Oh jazeker en regelmatig zelfs. De gedachte dat alles voor niks is geweest, heb ik zeker in de periode kort na mijn afscheid gehad. Maar omdat ik vasthoud aan hetgeen ik geleerd heb, heb ik ervaren dat ik blijf terugkomen op de goede weg en zijn de terugvallen steeds minder heftig geworden. Ook grijp ik direct in, door hulp te vragen, al dan niet professioneel, als ik er zelf niet meer uitkom. Hoe eerder ik dit doe, des te eerder ik de grip weer terug heb.

Tot slot wil ik afsluiten met een metafoor die voor mij, mijn behandelingservaring samenvat…Scelta gaf mij telkens weer de perfecte voorzet, met een goede samenwerking braken we samen door de verdediging heen en dan was het uiteindelijk aan mij om de goal ook daadwerkelijk te maken. Ik ben bij Scelta begonnen met een 0-5 achterstand, maar sta vandaag de dag met 10-5 voor! Voor eenieder die aan een behandeling begint of hiermee bezig is, heel veel succes gewenst. Het gaat met vallen en opstaan, maar zet door, ook jij bent het waard! ;-)

 

Na 10 jaar psychiatrie op de juiste plek

Al 10 jaar liep ik in de psychiatrie, opname in opname uit, toen in de zomer van 2016 mij werd voorgesteld nog eenmaal een intensieve behandeling te gaan doen. Ik stond er cynisch tegenover, maar had ook weinig meer te verliezen. Al jaren niet meer aan het studeren of werken en als cliënt op een zorgboerderij vulde ik mijn dagen wat in. Ik leefde in mijn eigen wereld van psychiatrisch patiënt zijn, afhankelijk van anderen en iedereen pleasend, waarin ik voor de buitenwereld nog wel wat leek te zijn, maar waarin ik thuis verzonk in destructief gedrag. Ook deed ik verschillende keren een poging een einde aan mijn leven te maken. Ik was er van overtuigd dat er voor mij geen ‘normaal’ leven in de maatschappij was weggelegd. De druk en verantwoordelijkheid van het ‘normale’ leven trok ik niet. En als zelfs dat toch teveel werd, ook al deed ik niet zoveel, dan werd ik opgenomen voor een crisisopname. Toch heb ik een goed verstand, rondde -toen al kampend met psychische problemen- de HAVO af, nadat ik na 5 jaar VWO een stapje terug had gedaan. Daarna studeerde ik verpleegkunde, eerst op het HBO, daarna versneld op het MBO, afgewisseld met verschillende opnames. Ik heb niks af kunnen maken en het was dan ook regelmatig heel frustrerend dat ik daar niks mee kon, niks mee durfde te doen en het bevestigde me in de kernovertuiging dat ik niks waard was, niks kon, niet leuk was, niet deugde en me vooral niet aan moest stellen. En daar ook niet over mocht zeuren. Na de hele intakeperiode bij Scelta kon ik in november 2016 beginnen op programma 2. Ik kwam in een pittige groep terecht en al snel kreeg ik stevige feedback. De eerste maanden sprak ik veel over mijn beschermers (waaronder ook destructief gedrag valt). Ik vond het moeilijk om dieper te kijken naar wat er ónder die beschermers lag. Soms probeerde ik het wel en liet ik wat los over vroeger. Toch bleef het vaak beperkt tot het bespreken van ‘randzaken’. Na 2 maanden had ik mijn 1e evaluatie en daarin kreeg ik terug dat ik toch écht naar de kern moest. Ik kreeg daar een termijn van 3 maanden voor. Ging ik dat doen, dan mocht ik mijn behandeling voortzetten, zo niet, dan zou het afgelopen zijn bij Scelta. Een aantal weken ben ik boos geweest, omdat ik me niet gezien voelde. Maar nadat ik er nog wat over praatte, ging het kwartje bij me vallen. Ik besloot het roer om te gooien en er écht voor te gaan. Vanaf toen ben ik gaan praten over vroeger, thuis, school, sport en alles wat ik daarin tegen was gekomen en nu nog kom. Al werkend met de Schema-therapie kreeg ik steeds meer inzicht in hoe het in mijn hoofd werkt en hoe mijn verleden mij heeft gevormd tot wie ik nu ben en tot hoe ik dacht. Ik leerde dat dat eigenlijk heel logisch was, met wat ik had meegemaakt en dat maakte dat ik langzaam maar zeker wat compassie voor mezelf kon gaan voelen. Ik was niet gek, ik was geen psychiatrisch patiënt. Dat was een rol geworden om te overleven, maar in feite was ik mijzelf met al mijn kwaliteiten en mindere kanten. Na de 3 maanden die gesteld waren, werd ik opnieuw geëvalueerd en iedereen was het er over eens dat ik mijn behandeling mocht voortzetten. Ik had dus nog 4 maanden binnen Scelta. In die volgende maanden ben ik steeds meer de diepte in gegaan, ging ik zaken bespreken die ik nooit eerder besprak. Het gaf zoveel lucht voor mezelf, maar ook erkenning van anderen. Ik ging geloven dat ik zelf ook iemand ben en dat ik er mag zijn en me niet afhankelijk van anderen hoef op te stellen. Ik ben mezelf en ik vind zélf ook iets. Ook leerde ik mijn emoties uit te spreken, te laten zien en daarin mezelf te voorzien in mijn behoefte. Dat laatste was heel moeilijk. Ik wist eerst niet eens wat mijn behoefte was. Maar via de weg van compassie ging ik leren dat ik af en toe iets fijns nodig heb, zoals een dekentje of een kop thee. Na ongeveer 8 maanden besloot ik om een verlenging aan te vragen, omdat er nog veel lag waar ik aan kon werken. Dat vond ik best lastig, omdat ik vond dat ik zelf de eerste maanden verprutst had, maar door gesprekken kon ik gaan zien dat iedereen op zijn eigen tempo ‘in proces’ komt en dat ik daarin mild mocht zijn naar mezelf, ik had immers al ruim 10 jaar psychische hulp ontvangen. Ik kreeg de verlenging en mocht dus in principe tot half november blijven. Na mijn 3e evaluatie, met 9 maanden, had ik eigenlijk nog maar 1 hoofddoel en dat was om een volwassen vrouw te zijn die haar eigen keuzes maakt. Ik merkte op een gegeven moment dat ik het therapie-leven in een klinische setting zat begon te worden. Het samenleven in een grote groep -wat ontzettend helpend was geweest tot toen- werd nu een te grote last en ik merkte dat ik niet zoveel meer uit de therapieën kon halen. Toen moest ik aan mijn laatste hoofddoel denken en heb toen besloten om mijn verlenging niet af te maken en toch naar huis te gaan. Dit was een spannende keuze. Ik maakte een beslissende stap, vanuit mezelf. Automatisch speelde de angst op dat anderen mijn keuze vast af zouden keuren, zoals ik zo vaak had meegemaakt. Maar gelukkig kreeg ik hele fijne reacties terug van de behandelaren en therapeuten. Uiteindelijk nam ik na ruim 10 maanden afscheid van programma 2. Ik kwam binnen als een heel zieke psychiatrisch patiënt, maar ging met opgeheven hoofd als volwassen vrouw door de rij met mijn afscheid, uit eigen keuze! Scelta heeft me op de weg naar het gezonde leven gezet en me leren inzien dat ik geen patiënt ben, geen beschermers nodig heb om te overleven. Ik kruip nu geregeld thuis op de bank met een dekentje en een kop thee, en dan denk ik terug aan Scelta, waar de start van een nieuw leven ligt!

Back to top